Gün Nasıl Başlar Nasıl Biter

Sadece ellerini bilmiş olabilirim

Ellerin sadece, çirkin

Şeytan tırnağına bürünüp yine de

Uçlarına yerleşmişim

O eller mektubumu dürüp sonra

Beni saman bir zarfa koymuş

Açılınca kat izi kalmış 

Eskisi gibi değilim

           

Baktığın zaman gözlerini öğrenmişim

Gözlerin endişelerimi bilmiş

Gökten alıp seni en derine indirmişim

Daha neleri neleri neleri bilmeliydim

Boynundan bahsetmemek için

Boynunu hiç görmemiş olmayı dilerdim

         

Beni bildiğini bilmeliydim

Bildiğini bilmeliydim

Beni bilmeliydim

                     

Camiler bazen cenaze evi olurlar

Camiler:                                      evlerim

                                   

Boynum eğri durur, bazen boynuz

Bazen Venüs gibi

Önceleri

             Gökyüzünde ben de parlardım

                Sonra

Çözüldüm

               Suyun suretine büründüm

                                                     Katılaştım 

Hak’tan halka

Boynum eğildi, ne mest oldum

                Ne de teslim 

     

Lamba niyetine ovaladığın göğsümün 

İçinden her gece çıkan cinleri

Beni terk etmedi gidince de ellerin

Çözüldüm

                                                     Katılaştım

İnledim 

    İnledim

                                                                               

Eğer:

          Gün böyle başlar. Böyle biter:

                                                     Meğer

Eğer

Ellerini çekmezsen artık boğazından gerçeklerin

                          İmanım bozguna uğrar suyun yüzünde

                          Işığın yönü bozulur

                          Balığın canı bozulur

Bozundum katılaştım, bozundum katılaştım

                          Kat izleri böyle de silinmezmiş                              

                                                       Meğer